Het zien van de fim ‘inception’heeft me tot denken toe aangezet. Sowieso een geniale film waar ik niet te diep op in wil gaan omdat je hem gewoon zelf moet beleven. Ik bang dat ik teveel verklap. De bedenker van de film moet wel iemand zijn die veel hallucinerende drugs gebruikt (heeft). De film gaat over het on- of onderbewuste, met name over dromen. Het laat je twijfelen over wat nu de werkelijke realiteit is; het bewuste (overdag) of het onderbewuste (dat met name geactiveerd wordt tijdens dromen). Maar vooral geeft het de illusie dat je kunt ingrijpen en kunt sleutelen aan dit onderbewuste. En erger nog, dat anderen kunnen inbreken in je onderbewuste. Natuurlijk heeft niemand in het echte leven toegang tot je onderbewuste, dat heb je zelf amper. Omdat je er onbewust van bent. Je kan er hoogstens even bewust van worden, wanneer je een klein deel van je droom onthoudt.
Bewust worden van je onbewuste klinkt paradoxaal. Het heet niet voorniets je ‘onbewuste’ het deel waar je je niet bewust van bent. Het deel waar je bijna geen toegang tot hebt. Het deel in jezelf dat je met je verstand niet grijpen kan, maar hoogstens af en toe naar boven komt door middel van een ‘onderbuik gevoel’. Het onbewuste is mij de laatste jaren uitermate gaan fascineren. Je onbewuste kan je ook zien als een ijsberg. Waarbij het topje boven water dat je kunt zien je bewuste is, maar het vele malen grotere deel onderwater je onderbewuste voorstelt. Het deel dat je niet kunt zijn, en dus eigenlijk niet bij stil staat dat dit veel groter is. Het idee heerst dat je bewuste het belangrijkste is. Logisch ook, want daar ben je je bewust van. Toch blijkt er een paradigmashift bezig te zijn met betrekking tot dit idee. Het onbewuste is net zo belangrijk en misschien wel belangrijker zelfs! Raar idee hè dat iets waar jij je niet bewust van bent, zo belangrijk is. Uit recent wetenschappelijk onderzoek blijkt zelfs dat je bewustzijn van gedragingen (zoals iets pakken) pas na het uitvoeren hiervan komen. Het gaat hier om miliseconden, maar toch heeft dit grote invloed op de relevantie van het onbewuste.
Het onbewuste uit zich vaak aan je door middel van dromen. Dromen zijn een ding apart. Eigenlijk weten we niet goed waarom we dromen. Eén theorie is dat ze er zijn om dingen uit het dagelijks leven te verwerken, een ander stelt dat er tijdens deze staat van hersenactiviteit willekeurig hersengebieden geprikkeld worden en dat dromen daardoor altijd zo raar zijn. Van de hak op de tak, met bizarre personen, situaties gebeurtenissen en plots. Maar voor beide theorieën is nog niet genoeg bewijs gevonden. Toch weten we allemaal uit eigen ervaring dat er dingen inzitten waar je eerder die dag over nagedacht hebt. Vaak komen er ook dingen naar boven die je béwust weggestopt hebt. Heel vervelend, je kan dus helaas geen nare dingen waar je niet aan wilt denken voor altijd wegstoppen want ze zitten in je onbewuste en tijdens het slaapstadium waarin je droomt (Remslaap) komen ze naar boven.
Toch ben je geen slaaf van jouw gedachtes. Je bent niet je gedachten. Een gedachten kan als een virus zijn. Het begint als een klein zaadje maar kan uitgroeien tot iets groots. Wat je kan maken of breken. In je onderbewuste zit het dieptste en wezenlijkste van de mens. Dingen die niemand weet, die je zelf eigenlijk niet eens weet. Dingen die je eigenlijk niet onder ogen durft te komen, omdat ze te confronterend zijn.
Ik ga jullie één van mijn worstelingen vertellen met een eigenschap van mezelf waar ik niet trots op ben. Misschien krijg ik later spijt van mijn openhartigheid, maar ik doe het toch. Een van de dingen waar ik afgelopen jaar mee bezig ben geweest is het feit dat ik niet alleen kon zijn. Altijd zorg ik dat er vrienden of mensen om me heen zijn, heb ik relaties of ben ik opzoek geweest ernaar. Natuurlijk vond ik het heerlijk om af en toe een avondje alleen te zijn, maar echt lange tijd fundamenteel alleen zijn met mezelf vond ik eng. Ik denk dat ik allereerst sowieso een gezelschapsdier ben maar er zat nog een diepere betekenis achter. Ik had onbewust de bevestiging nodig dat er altijd iemand van me houdt, dat ik ertoe en dat ik op iemand kan terugvallen. Daarnaast was ik ook constant opzoek naar prikkels en spanning. Door deze zucht naar spanning en ook verbintenis, om maar niet alleen te hoeven zijn, stortte ik me altijd hals overkap in nieuwe spannende avonturen. Soms komt daar iets heel leuks uit, andere keren ga je keihard op je bek. Ik was het zat om mijn geluk van andere te laten afhangen en dus heb ik besloten een half jaar hier niet meer aan toe te geven en me op mezelf te richten. Dat vond ik verschrikkelijk moeilijk in het begin, maar heeft me uiteindelijk enorm veel opgeleverd. Ik ontdenkte dingen die ik leuk vond om helemaal alleen en zelf te doen, waaronder mijn liefde voor schrijven en vandaar deze blog. Iets wat ik al jaren wilde doen. Ik ging boeken lezen die me tot nadenken over mezelf brachten. Nog meer investeren in mijn beste vrienden en vooral rust. Ik heb mezelf leren accepteren, nu ook met mijn onvolkomenheden. Ik ben meer van mezelf gaan houden dan ooit, juist nu ik mijn zwakheden goed ken. En ik heb geleerd alleen te kunnen zijn. Te genieten van alleen met mezelf zijn. Dit klinkt nu allemaal heel spiritueel maar het ging eigenlijk redelijk vanzelf, puur en alleen door de afspraak met mezelf om alleen te zijn.
Natuurlijk ben ik niet opeens een kluizenaar geworden die altijd alleen wil zijn, ik vind het nog altijd het allerleukste om mensen om me heen te hebben, verliefd te zijn en bij mijn familie te zijn (ieder mens heeft dat nodig, ookal beweren ze van niet). Maar mocht ik even niet terugkunnen vallen daarop, kan ik nu altijd terugvallen op mezelf. Ik en alleen mezelf. Zo eng als ik dacht dat dit was, was het helemaal niet.
Het is belangrijk deels onbewuste gedachten en gevoelens van jezelf bewust te maken. Een zoektoch in jezelf en leren omgaan met juist die eigenschappen van jezelf waar je niet mee om wilt gaan omdat je er niet trots op bent. Juist als je die aspecten van jezelf confronteert, bewust van bent en accepteert, kun je ze veranderen. Natuurlijk is dat eng, voor iedereen is dat eng, maar angst is geen reden om iets niet te doen. Je krijgt geen spijt van dingen die je gedaan hebt, alleen van dingen die je niet gedaan hebt. Veel plezier en succes met het leren kennen van de belangrijkste persoon in je leven: jezelf.
Leestips:
Als je meer voer over het onbewuste wilt, raad ik de volgende boeken aan:
Het slimme onbewuste - Ap Dijksterhuis
De vrije wil bestaat niet - Victor Lamme
In duidelijke taal en met levendige voorbeelden geschreven boeken.
